Sunday, June 26, 2005

வின்சென்ற் வான்கோ பற்றி ஒரு கட்டுரை வாசித்தலின்போது...

Image hosted by Photobucket.com
Reading an essay on Vincent Van Gogh/200?

...மனவலி அவ்வப்போது தன் வக்ரத்தைக் காண்பித்துக் கொண்டிருந்தது. துடிதுடிப்பான் வான் கா. அவ் வலியிலும் பிரண்டு நெளியும் பிறைக்கோடுகளால் அவன் சூரியனை வரைந்துகொண்டிருந்தான். சூரியனோ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவனை அழித்துக்கொண்டிருந்தது, அவனுக்குத் தெரியவில்லை. சூரிய அகண்டத்தில் இன்னும் தான் நீந்திக் கொண்டிருப்பதாக நினைத்தான் அவன். கதிரலைச் சுருள்கள் போன்ற தன் வண்ணக்கோடுகளால் சூரியனை அடைந்துவிட முடியும் என்றும் அவன் மனப்பிரமை வயப்பட்டான்.
அவனது மனோலயம் அன்று ஒருநாள் முற்றுமாக அறுந்து கிடந்தது.

காகங்களை விரட்டுவதற்கான ரிவால்வர் ஒன்றினை எடுத்துக்கொண்டான். வயல்வெளி சென்றான். மரத்தடி ஒன்றில் சாய்ந்துகொண்டான். தன் மார்பில் ரிவால்வரினால் சுட்டுக் கொண்டான் வான் கா. பீறிட்டெழுந்த ரத்தம் வண்ணக்கோலமாய் அவன் உடல்மீது ஓடி உறைந்தது. குத்திட்டுநின்ற வான் காவின் கூரிய விழிகள் இப்போதும் சூரியனையே உற்று நோக்கின.

~


நன்றி: ஓவியர் வான் கா by தேனுகா (1996)
வெளியீடு: சவுத் விஷன்/South Vision, 6/1, Thayar Sahib II Lane, Chennai - 600 002

Rate this post at www.thamizmanam.com Current rating is: Click on the stars for voting pad.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home